कविता पुराण

विचारले तीने मला अरे किती कविता करशील
शब्दांना असं तु कितीदा धारेवर धर्शिल
थकले आहेत स्सरे बघ तालवर तुझ्या नाचून
वाचकही दमलेत येवढ्या कविता वाचून

सकाळ दुपार संध्याकाळ कवितेशी तुझा खेळ
तुझ्यापाई आम्हा सरवांना लागायच वेड
कुठलाही विषय मिळाला की लगेच कागद भरतोस
जमली कि नाही वाच जरा म्हणुन समोर धरतोस

कर थोडा आराम सोड कवितेचा प्रांत
बघु नकोस आम्हां सर्वान्चा तु असा अंत
कवितेचे तुझे कागद जाळणार आहे मी आज
जनाची नाही तर मनाची आसावी माणसाला लाज

पाहिजे आहे तसे मग.....

अवधूत गुप्ते यांनी गायलेल्या "पाहिजे आहे तसे..." या गझल चे विडंबन केले आहे
सर्व जणांची माफी मागुन सादर करतो आहे

पाहिजे आहे तेव्हा गं तु मला सोडून जा
खर्च केला जो तुझ्यावर तो मला देऊन जा

एटीम होतो तुझा मी खर्च ते विसरू नकोस
बंद झाले खाते माझे ते पुन्हा उघडून जा

मी कसा बरबाद झालो हे विचारू ही नकोस
मी कधी आबाद होतो हे सुद्धा विसरून जा

मी नव्या शोधात आता चाललो आहे पुन्हा
शक्यतो तर माझ्या पासून लांब आता तु रहा

पाहिजे आहे तेव्हा गं तु मला सोडून जा
खर्च केला जो तुझ्यावर तो मला देऊन जा

देवा मला लवकर...

देवा मला रोज एक अपघात कर च्या धर्तिवर.....

देवा मला लवकर project allot कर
देवा मला लवकर project allot कर

दिवस आहेत recession चे
bench वर नको भर
देवा मला लवकर...

उद्या पर्वा कुठे तरी व्हावी एक Deal
नावावरती त्यातच माझ्या लागावे रे Seal
manager नी येऊन मला सांगावे तडक
देवा मला लवकर...

talent माझे bench वर नसावे खरे
काम मिळता मला पण वाटेल बरे
coding करण्या खर्चील मी डोकं दीवस भर
देवा मला लवकर...

खरी व्यथा देवा माझी माहित तुला
दोघं तीघं आधिच गेलेत सोडुन मला
विचार त्याचा करता डोक फिरे गर गर
देवा मला लवकर...

लागता कामा डोक्यावरचा कमी होईल भार
allowence चा त्यातच थोडा मिरेल आधार
recession नच काय मग tension ही विसर
देवा मला लवकर...

क्रेडीट कार्ड

रीसेशन चे दिवस होते जगणे होते हार्ड
त्यातच तीचा फोन आला घेता का हो कार्ड

तिच्या गोड बोलण्यात मी आसा काही फसलो
नको नको म्हण्ता म्हण्ता हो म्हणुन बसलो

मग काय तीने लगेच घेतला माझा पत्ता
वटलं होत स्वता: येईल पाठवुन दिला पोट्टा

हफ्त्या भरात त्यानी माझं नविन कार्ड धाडलं
पडंल हिच्या हातात आणी बजेट माझं वाढलं

बिल् त्याचे बघता कोरड पडली घश्याला
झळ त्याची आजुनही जाणवते खिश्याला

वचन दिलेले तुला

खोटं बोलतांना प्रत्येक वेळा जीव माझा तुटतो
ओले होतात काठ डोळयांचे म्हणुन मी ते मीटतो
वचन दिलेले तुला मी पावलो पावली मोडतो आहे
तु गेल्याचे कळू नये म्हणुन खोटं बोलतो आहे

दिवस रात्र त्याला फक्त तुझिच आठवण येते
नियती ही बघ कशी आपली परिक्षा घेते
स्वप्नातही रोज म्हणे तुच त्याच्या येतेस
भरवते त्याला हाताने आणी फिरायला नेतेस

त्याच्या समोर जायची आता वाटते मला भिती
कारण किती सांगु त्याला खोटं बोलु किती
अजब आहे इश्वरा खरच तुझी खेळी
सांगु कस त्याला त्याची आई आहे गेली